Op naar 2010 ...

We wensen iedereen veel geluk,

365 dagen aan een stuk

1001 welgemeende dromen

die één voor één uit mogen komen

In 2010 zal ons leven veranderen, voorgoed

Het liefst van al nog met enige spoed

Onze wondertje wacht al enige tijd

Op deze blog raken wij gelukkig ons ei kwijt

Jullie steun en berichtjes bezorgden ons de kicks

Blijf alles volgen, dan missen jullie niks ...

Gelukkig nieuwjaar

Jungle drum ...

Vanmiddag ging mijn hartje tekeer zoals een jungle drum! De GSM trilde en op het display herkende ik meteen het nummer van FIAC ! Op die paar seconden heb ik wellicht niet geademd en mijn hartslag was mogelijk de hoogst gemeten ooit ...

Sandra van het adoptiebureau was iedereen aan het bellen en had Lydia niet aan de lijn gekregen. Ze vroeg ons om te kiezen voor een welbepaald weeshuis : Toukoul of Amba (een keuze die vroeger door het adoptiebureau gemaakt werd). Na deze vraag stond ik weer met beide voeten op de grond, ik had namelijk iets anders verwacht ...

Ook al staan we goed geplaatst op de lijst bij Amba toch stak twijfel de kop op en heel wat onbeschrijfelijke gevoelens kwamen vrij. Uiteindelijk hebben we besloten om onze uitstekende positie bij Amba niet op te geven voor de mogelijke onzekerheid bij Toukoul ! Een logische keuze volgens Sandra.

Als deze gevoelens de voorbode zijn van wat ons te wachten staat bij een toewijzing, dan zal er heel wat koffie en chocolade nodig zijn om de kalmte te kunnen bewaren.

Top 10 !

We schrokken er zelf van ... zo onverwacht ! We zijn 4 plaatsjes opgeschoven naar de 9e plaats. Rekening houdend met de vier dossiers die in het weeshuis Toukoul liggen, zou dit betekenen dat we in Amba op plaats 5 staan !

Jeetje ... we worden er zelfs een beetje nerveus van (ik toch) !

Een vroeg kadootje voor de verjaardag van Lydia.

Nog even geduld ... en daar kennen we nu echt wel alles van.

In avant premiere ...

enkele beelden van de kinderkamer ! De muurschilderingen zijn zelfs nog niet droog ! Voor de premiere moeten jullie thuis komen piepen !

Rollenpatroon doorbroken

Afgelopen maandag organiseerde fiac een thema-avond rond adoptie. Groot was de verbazing toen mannen en vrouwen apart gehouden werden.

Op basis van sterk overdreven stellingen probeerde men beide geslachten uit hun tent te lokken. Wat te denken van volgende stellingen : "Mijn vrouw wil adopteren dus ik ook" of "Adoptie heeft een zakelijk en emotioneel kantje, ik regel de zaken en krijg de emoties van mijn vrouw erbij" !

De sfeer zat er goed in en het bleek duidelijk dat iedereen zich kon uitleven in het debat. De beste quote van de avond wil ik jullie nog meegeven ... Iedereen (ook de mannen) voelt zich adoptiezwanger. Een mooie term die op veel bijval mocht rekenen.

Er viel ook goed en onverwacht nieuws te rapen ! We zijn weer 2 plaatsjes opgeschoven en staan nu 13e op de wachtlijst !

Peking Express

Gisteren hebben 4 VKSJ-meiden uit Zutendaal mijn competitegeest boven gehaald. Ze waren bezig met een Limburgse versie van Peking Express. Het viertal was op dat moment laatste en de moed zat in hun schoenen (of nog wat lager zelfs). Vanuit Rekem bracht ik ze naar de volgende halte (Wok City in Smeermaas). Ze hadden niet veel overtuigingskracht nodig om me te motiveren om verder te gaan. De eerstvolgende halte was de Bascuul in Genk waar ze nog nipt laatste waren. Verder naar sporthal Demerstrand in Diepenbeek waar ze intussen een plaatsje waren opgeschoven en de derde stek bezetten. Een cryptische omschrijving omschreef de volgende halte (de Kerk Beverst). Daar aangekomen (nog steeds derde maar 1 en 2 in zicht) bleek het even moeilijker te worden. Ze kregen een foto - met weinig aanknopingspunten - van de volgende bestemming en meer niet ! Gelukkig kwam er net een bewoner thuis en zijn internetverbinding deed - ondanks wat tijdverlies - de rest ! Als een pijl uit een boog naar Hoeselt (CC) waar ze als 2e arriveerden. (De leiders in de wedstrijd hadden zich van bestemming vergist) Met de finish (Tongeren) in zicht slaagden we erin om de leiders voorbij te gaan en zo als winnaars te eindigen.

Dames,
hoewel ik jullie wellicht nooit meer zal tegenkomen toch even vermelden dat ik er enorm heb van genoten en dat jullie een aangenaam gezelschap waren. Jullie volwassenheid, openheid en interesse in ons adoptieavontuur heeft mij enorm verrast !

Even uitwaaien ...

Afgelopen week hebben we er even van geprofiteerd om volledig tot rust te komen.

Op zaterdag 3 oktober was er de nationale adoptiedag in Malle en op zondag 4 oktober vierden we ons bronzen huwelijk (12,5 jaar gehuwd). Nauwelijks terug thuis hebben we de koffers gepakt voor een midweekje in Centerparcs Port Zelande ! Heerlijk uitwaaien in een mooi stukje Nederland, al leek het soms meer op Duitsland. (in bepaalde delen van Duitsland was het herfstverlof) We waren er echt aan toe en hebben er dan ook geweldig van genoten. De volgende keer zal het met z'n drieën wezen !

Gisteren hebben Lydia en Ilse Leuven onveilig gemaakt, de dames gebruikten een andere term : shoppen. Als afsluiter zijn de mannen (Gino en ikzelf) 's-avonds naar Leuven getrokken om - samen met de dames natuurlijk - te dineren in het Ethiopisch restaurant "House of Lalibela". Een aanrader van jewelste en een aparte belevenis ! Het restaurant is het trefpunt van de ethiopische gemeenschap uit de verre buurt maar ook vele adoptiegezinnen komen hier eten ! Het kriebelde alleszinds meer dan een beetje.

Wat ons adoptiedossier betreft is er nauwelijks nieuws. Er zouden 5 dossiers naar Toukoul verstuurd zijn, maar ons dossier is daar niet bij.

Nog enkele visuele accenten van onze midweek in Zeeland ...