9

Vandaag staken er een paar verrassingen in onze brievenbus.

Allereerst de voorlopige erkenning vanwege de Federale Overheid. De definitieve erkenning kan pas gebeuren als we terug in België zijn !

Daarnaast lag ook het ontwerp van het welkomstkaartje in de bus. Renate heeft onze ideeën perfect op papier gezet en het resultaat vinden we dan ook schitterend.

Alsof dit ook niet genoeg was, de cadeautjes voor de meters zijn ook toegekomen.

Stilaan geraakt alles in kannen en kruiken ....

10

Inderdaad nog 10 dagen te gaan!

Ons dossier is neergelegd bij de Federale Centrale Autoriteit, onze visums zijn in orde en onze laatste inentingen hebben we "ontvangen" ... we zijn er dus helemaal klaar voor !

Stilaan worden de koffers gepakt en de hulpgoederen verzameld. Via deze weg willen we dan ook iedereen (familie, vrienden en vooral collega's) bedanken voor de initiatieven met als resultaat circa 30 kg aan hulpgoederen.

Nog 5 werkdagen en we gaan een spannende tijd tegemoet. We weten niet wat we ons van de overdracht moeten voorstellen, hoe de eerste contacten zullen verlopen maar we hebben er vertrouwen in ...

Nog 10 dagen nagelbijten ...

De wind flink in de zeilen ...

Jeetje, wat kan de wind plots van richting veranderen en vol in de rug blazen ... Alhoewel we een datum in juli verwachten, vielen we net niet van onze stoel.

We vertrekken op 22 juni en zullen met onze Ferres thuiskomen op 29 juni.

Nog 20 (!!!) dagen ... onze hartjes kloppen in onze kelen terwijl we aftellen.

We kunnen het nog steeds niet goed vatten ... over 28 dagen loopt er een klein kereltje in ons huis.

Reisvoorbereiding

Vandaag rinkelde de GSM en toen Lydia op het display keek, zag ze dat het FIAC was. Het telefoontje kwam niet helemaal onverwacht aangezien Lieve en Bert (medereisgenoten) ons reeds hadden ingelicht dat er iets op til was.

Op woensdag 2 juni verwacht FIAC ons in Geel voor de reisvoorbereiding, zowat de laatste stap richting Addis Abeba. Wellicht wordt dan ook de vermoedelijke vertrekdatum bepaald.

Het wordt dus uitermate spannend. De laatste loodjes ...

Verjaardag

Een paar weken geleden vierden we onze 3e verjaardag in adoptieland. Drie jaar het lijkt ontzettend lang ... en ... dat is het ook. Toch kunnen we ons die dag nog zeer goed herinneren.

Er lijkt ondertussen schot in onze adoptiezaak te komen. Lydia heeft gisteren van FIAC te horen gekregen dat ze een afreis aan het organiseren zijn voor 4 koppels (waaronder wij natuurlijk). De afreis is echter voorzien omstreeks half juli, dat is dus ongeveer 4 weken later dan we dachten en dat was een harde noot om te kraken. Ferres zit nu - naar onze maatstaven - al vrij lang in het Amba en dat maakt het extra moeilijk.

Van onze reisgenoten hebben we intussen contact met 2 toffe koppels, de kans op verveling lijkt ons dus eerder klein... ook al omdat de kans groot is dat we met z'n allen mijn 40ste verjaardag in Ethiopië gaan vieren.

Telkens gaat het anders,

anders dan verwacht.

Telkens duurt het langer,

langer dan ik dacht.

In grote spanning wachten we op jou

en alle dagen wordt er aan je gedacht

Vol verwachting en al in ons hart

is dat ene groot plekje al voor jou apart.

Als we jou dan mogen halen

Dan wordt het een dag van het grote geluk

en kan onze toekomst niet meer stuk

Voorbereiding

We hebben van Fiac de "opdracht" gekregen om een klein fotoboekje te maken voor Ferres ! Zo kunnen ze hem een beetje voorbereiden op wat hem te wachten staat. Dit is blijkbaar gebruikelijk bij "oudere" kindjes.

Zo hebben we zijn kamertje, het speelhuisje in de tuin, de speelhoek en foto's van mama en papa in het boekje gestopt. Als eerste foto prijkt er eentje van onze Ferres ! Het is tenslotte zijn boekje.

Vanop het thuisfront is er nog ander heuglijk nieuws. Na meter Carine is ook meter An zwanger. Dat begint hier serieus op een babyboom te lijken. An en Hans, we wensen jullie een schitterende en zorgeloze zwangerschap en een wolk van een baby ...