5

De laatste werkdag was voor ons beiden een moeilijk moment. Of het nu voor 9 weken is of voor enkele maanden, we beseffen dat ons leven bij de terugkeer een ongelofelijke verandering zal ondergaan hebben ! (en we dus ongelofelijk veel te vertellen zullen hebben)

Lydia had ook nog een verrassing voor me ... de laatste keer met ons tweetjes (zonder babysit) op restaurant (lees brasserie) bij "Oud Cortessem" ... echt een aanrader.

6

De pech van gisteren kende vandaag nog een nasleep. De spiegel van Lydia's auto werd door de carwash "gemolesteerd" en toen Lydia verhaal haalde bij de uitbater zei deze dat dat wellicht voordien al gebeurd was en ze het op hem wilde verhalen... Scherven brengen geluk zullen we dan maar hopen.

Intussen ben ik alle adressen op etiketten aan het zetten... wat een monikkenwerk ! Lydia heeft net Maastricht onveilig gemaakt en de laatste (alhoewel ik daaraan twijfel) koopjes gedaan in het vooruitzicht van de afreis !

7

Er zijn zo van die dagen dat zowat alles tegen zit. In de ochtend vlotte het verkeer al niet echt, daarna voor de 555ste keer hetzelfde programma wijzigen omdat de gebruikers gewoon niet weten wat ze willen en in de winkel wil een k*kmadam voorkruipen ...

Gelukkig is er de avond om onze gedachten te verzetten. De wereld heeft gisteren - en wij vandaag - mogen kennismaken met Jolien Vranken. Jolien is het kersverse dochtertje van Alain en Veerle (ex-klasgenote van Lydia en sindsdien meer dan goede vrienden)

Intussen zijn het nog 2 werkdagen (voor Lydia 2 halve) en dan begint het grote avontuur...

8

Met nog 8 dagen te gaan, hadden we afgesproken met onze reisgenoten Georgette en Peter. Het was een zeer leuke avond en het kriebelde wel heel erg aangezien hun zoontje dezelfde leeftijd heeft als onze Ferres. Zo'n leuke dreumes loopt er binnen 2 weken bij ons thuis !

9

Vandaag staken er een paar verrassingen in onze brievenbus.

Allereerst de voorlopige erkenning vanwege de Federale Overheid. De definitieve erkenning kan pas gebeuren als we terug in België zijn !

Daarnaast lag ook het ontwerp van het welkomstkaartje in de bus. Renate heeft onze ideeën perfect op papier gezet en het resultaat vinden we dan ook schitterend.

Alsof dit ook niet genoeg was, de cadeautjes voor de meters zijn ook toegekomen.

Stilaan geraakt alles in kannen en kruiken ....

10

Inderdaad nog 10 dagen te gaan!

Ons dossier is neergelegd bij de Federale Centrale Autoriteit, onze visums zijn in orde en onze laatste inentingen hebben we "ontvangen" ... we zijn er dus helemaal klaar voor !

Stilaan worden de koffers gepakt en de hulpgoederen verzameld. Via deze weg willen we dan ook iedereen (familie, vrienden en vooral collega's) bedanken voor de initiatieven met als resultaat circa 30 kg aan hulpgoederen.

Nog 5 werkdagen en we gaan een spannende tijd tegemoet. We weten niet wat we ons van de overdracht moeten voorstellen, hoe de eerste contacten zullen verlopen maar we hebben er vertrouwen in ...

Nog 10 dagen nagelbijten ...

De wind flink in de zeilen ...

Jeetje, wat kan de wind plots van richting veranderen en vol in de rug blazen ... Alhoewel we een datum in juli verwachten, vielen we net niet van onze stoel.

We vertrekken op 22 juni en zullen met onze Ferres thuiskomen op 29 juni.

Nog 20 (!!!) dagen ... onze hartjes kloppen in onze kelen terwijl we aftellen.

We kunnen het nog steeds niet goed vatten ... over 28 dagen loopt er een klein kereltje in ons huis.